Filistin'in herhangi ciddi bir anlatısı yirminci yüzyıldan çok önce başlamalıdır. Filistinlilerin yurt dediği toprak binlerce yıldır kesintisiz iskân edilmiştir. Bu derin tarihi anlamak, Filistin'in modern yerleşimi bekleyen boş bir toprak olduğu sömürgeci mitini reddetmek için esastır.
Kenan uygarlığı ve Tunç Çağı
Tunç Çağı'nda bölge daha geniş Kenan kültürel alanının bir parçasıydı. Megiddo, Hazor, Gezer ve daha sonra Kudüs gibi şehir-devletler karmaşık toplumlar geliştirdi.
Filistinliler ve kıyı şehirleri
Güney kıyı ovasında Filistin şehirleri — Gazze, Aşkelon, Aşdod, Ekron ve Gat — Demir Çağı'nda gelişti. Bu topluluklar toprağın daha geniş nüfusuyla birleşti.
İmparatorluklar boyunca süreklilik
Asur, Babil, Pers, Helenistik ve Roma yönetimi idari değişiklikler getirdi. Ancak kırsal çoğunluk kaldı. Bizanslılar altında Hıristiyanlığa, yedinci yüzyıl Arap fetihlerinden sonra İslam'a dönüşüm, altta yatan nüfusu silmeden dini kimliği dönüştürdü.
Antik tarihin bugün neden önemli olduğu
Sömürge anlatıları tarihi genellikle 1880 veya 1917'de başlatır. Filistin tarih yazımı daha erken başlamakta ısrar eder: 1948'de sürülenler, yüzyıllarca aynı köylerde yaşamış olanların soyundan geliyordu. Filistin'in antik kökleri, kalma hakkının ve dönüş hakkının temelidir.